Η αστικοποίηση της φτώχειας

October 6, 2010 § Leave a comment

Φύγαμε από το χωριό πριν από τρία χρόνια. Εμείς και πολλοί άλλοι. Μαζέψαμε τα υπάρχοντά μας (όλα κι όλα ένα καρότσι πράγματα), το κουράγιο μας και ξεκινήσαμε. Ένα ποτάμι ανθρώπων και ελπίδας μετακινείται κάθε χρόνο προς τη Dhaka. Ένα ποτάμι λάσπης, απόγνωσης και καταστροφής καλύπτει κάθε χρόνο της περιουσίες μας. Δεν είναι μόνο το όνειρο για μία καλύτερη ζωή που μας σπρώχνει προς την πόλη. Είναι και η ανάγκη για επιβίωση, ο καταναγκασμός που επιβάλει η απόγνωση,  η ωμή πραγματικότητα που αναδύεται με κάθε ξέσπασμα του Βραχμαπούτρα. Ναι, ελπίδες υπάρχουν· ευκαιρίες μπορεί και να σου χτυπήσουν την πόρτα. Ποιο είναι το τίμημα όμως; Τι δίνεις και τι σου δίνεται; Και το κυριότερο… σε ποιο κατώφλι να περιμένεις την ευκαιρία;

 

Δε μας αρέσει εδώ. Το ξέραμε ότι δε θα μας άρεσε. Η μυρωδιά από τα καμμένα σκουπίδια, το πλαστικό και ο μαύρος καπνός που καλύπτει τα πάντα. Η φωτιά, για να ετοιμάσω το μοναδικό γεύμα της ημέρας –όταν υπάρχει κάτι που να μπορείς να μαγειρέψεις– καίει με ότι μαζέψουμε από τις χωματερές της πόλης. Έτσι είναι τα πράγματα στις παραγκουπόλεις. Η ζωή εδώ, είναι χειρότερη από την εξαθλίωση. Άνθρωποι στοιβαγμένοι ανάμεσα σε παραπήγματα, βρωμιά και αρρώστιες, άλλοι σε αναζήτηση τροφής, άλλοι σε αναζήτηση δουλειάς, άλλοι σε αναζήτηση εξόδου. Πόσιμο νερό; Ούτε για αστείο. Η έλλειψή του είναι ακόμα μεγαλύτερη από την έλλειψη ελπίδας.

 

Το κακό είναι ότι συνηθίζεις. Μετά από κάποια χρόνια γίνεται αυτονόητο. Θέλουμε να επιστρέψουμε, αλλά πως; Και που; Πίσω μας έχουμε αφήσει μόνο συγγενείς. Και εδώ, δεν ξέρω πως, αλλά πάντα ελπίζουμε σε εκείνη τη δουλειά που θα μας αφήνει μερικά δολάρια στο τέλος της εβδομάδας. Έτσι, για να συντηρείται η ελπίδα μας ότι κάποτε θα ξαναποκτήσουμε το δικό μας κομμάτι γης.

 

Έτσι είναι η Dhaka. Η δικιά μας Dhaka. Η δύση κλείνει τα μάτια στους αποκάτω και το ξέφρενο κυνήγι του κεφαλαίου κλείνει το μάτι στις «χρυσές» ευκαιρίες που εμφανίζονται. Έτσι είναι, όταν η ανέχεια γίνεται τόπος· η φτώχεια σε τρεις διαστάσεις…

This slideshow requires JavaScript.

σημ. Η Dhaka του Bangladesh, είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη πόλη στον κόσμο, αριθμώντας 15 εκατομμύρια κατοίκους. Ανάμεσα στο 1990 και το 2005 διπλασιάστηκε σε μέγεθος –από τα 6 στα 12 εκατομμύρια. Μέχρι το 2025 προβλέπεται να φιλοξενεί περισσότερους από 20 εκατομμύρια ανθρώπους (μεγαλύτερη από την πόλη του Μεξικού, το Πεκίνο και τη Σανγκάη).

Αφορμή, το άρθρο Dhaka: fastest growing megacity in the world
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

What’s this?

You are currently reading Η αστικοποίηση της φτώχειας at το παραμυθι της πολης.

meta

%d bloggers like this: