οπτικοποίηση της πολιτικής – εκλογές, τηλεόραση και πολιτικός λόγος

November 12, 2010 § Leave a comment

Τηλε-εκλογές, ΜΜΕ, εμμονή στην εικόνα, πολιτική και θέαμα, διασημότητες, απουσία ουσιαστικού πολιτικού διαλόγου, κινήσεις εντυπωσιασμού, απειλές, υπερβολές και πολλά ακόμη, θα μπορούσαν να είναι οι υπότιτλοι των αυτοδιοικητικών – και όχι μόνο – εκλογών.

Γι αυτό το λόγο και μεταφέρουμε κάποια  αποσπάσματα από το βιβλίο του Νίκου Δεμερτζή, (Πολιτική Επικοινωνία. Διακινδύνευση, δημοσιότητα, Διαδίκτυο, Παπαζήση, Αθήνα, 2002), καθηγητή στο Τμήμα Επικοινωνίας & ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μακροσκελής η αναφορά, αλλά αξίζει τον κόπο…

[…]

Οπτικοποίηση του Δημόσιου Λόγου

Θα ξεκινήσουμε και πάλι από μια θεμελιώδη θέση του Lippmann: «ο κόσμος που είμαστε υποχρεωμένοι να πραγματευθούμε είναι εκτός προσιτότητας, εκτός θέας, εκτός διάνοιας. Πρέπει να εξερευνηθεί, να καταγραφεί και να πλαστεί με τη φαντασία». Πόσο μάλλον στις μέρες μας, που οι κοινωνίες απέκτησαν με τον καιρό έναν άνευ προηγουμένου περίπλοκο και αδιαφανή χαρακτήρα. Έτσι, η γνώση μας για το κοινωνικό μας περιβάλλον δεν στηρίζεται σε άμεση βιωματική εμπειρία, αλλά σε πληροφορίες τρίτων. Το μεγαλύτερο μέρος της γνώσης που έχουν οι άνθρωποι γύρω από την πολιτκή και την οργάνωση της δημόσιας σφαίρας στηρίζεται σε εντυπώσεις και γνώμες που σχηματίζουν βάσει πληροφοριών που δέχονται από τα μαζικά μέσα επικοινωνίας. Η γνώση τους γύρω από τα δημόσια πράγματα είναι ως επί το πλείστον δευτερογενής, και γι’ αυτό επισφαλής ως προς την επιστημολογικής της εδραίωση.

Αυτό είναι έκφανση της μεσοποιημένης (mediatized) εμπειρίας των υποκειμένων της εποχής της ύστερης νεωτερικότητας. Τα ΜΜΕ δεν αντανακλούν απλώς και δεν ορίζουν μόνον, αλλά αποτελούν μέρος της πραγματικότητας για την οποία πληροφορούν. Δηλαδή, συγκροτούν εν μέρει την κοινωνική πραγματικότητα, αποτελούν αναπόσπαστο μέρους τους, έτσι ώστε να μην μπορούμε πλέον να ισχυριστούμε ότι υπάρχει μια πιο πραγματική πραγματικότητα, πέρα από εκείνη που μεσολαβούν, διηγούνται και εξεικονίζουν τα ΜΜΕ. Εδώ και μερικές δεκαετίες η μαζική πολιτική επικοινωνία προσδιορίσθηκε από την κυριαρχία της τηλεόρασης. Αυτό σημαίνει ότι, όπως και με τους άλλους τύπους επικοινωνίας, η πολιτική επικοινωνία καταλαμβάνεται από το Οπτικό και τη λογική του θεάματος (το Εικονικό). Έτσι, κατά ένα μεγάλο μέρος, η πολιτική συμπεριφορά των ατόμων και των ομάδων υφίσταται ως ανταπόκριση σε πολιτικές εικόνες, μια και η πολιτική διαδικασία ορίζεται και συγκροτείται ολοένα και περισσότερο από και με εικόνες. Εικόνες, που σύμφωνα με τον Edelman λειτουργούν ως «συμπυκνωτικά σύμβολα» (condensation symbols – σε αντίθεση με τα «αναφορικά» {referential} σύμβολα), ως συναισθηματικές δηλαδή αναπληρώσεις της απουσίας άμεσων, και από πρώτο χέρι, πολιτικών εμπειριών. « Read the rest of this entry »

‘Underground’

September 21, 2010 § Leave a comment

Το βιβλίο του David Macaulay

To Underground είναι ένα εκπληκτικό παιδικό βιβλίο, που εκδόθηκε το 1976 με σχέδια και κείμενα του David Macaulay. Σκοπός του ήταν να αποτελέσει έναν επεξηγηματικό οδηγό της ‘υπόγειας πόλης’ (υποδομές, δίκτυα, αποχετεύσεις, υπόγειοι σιδηρόδρομοι κλπ) αλλά τα αξονομετρικά σχέδια του Macaulay και η ‘από τα κάτω’ οπτική της πόλης του δίνουν μία ανέλπιστη, καλλιτεχνική διάσταση.

(το βρήκαμε στο boiteaoutils.blogspot)


Where Am I?

You are currently browsing the βιβλία category at το παραμυθι της πολης.

%d bloggers like this: