… στον πάτο του φωταγωγού

October 29, 2010 § Leave a comment

Η μοναξια.
Έχει το χρώμα των Πακιστανών η μοναξιά,
και μετριέται πιάτο-πιάτο
μαζί με τα κομμάτια τους
στον πάτο του φωταγωγού

Κατερίνα Γώγου
(απόσπασμα από το ποίημα ΄Η μοναξιά’)

Το παιδί το βρήκανε στο φωταγωγό. Τους ξύπνησε το κλάμα του στις έξι το πρωί. Κρύωνε και πεινούσε. Πεινούσε και κρύωνε. Ένα κοριτσάκι εννέα μηνών, ταλαιπωρημένο και ασθενικό. Τυλιγμένο σε πολύχρωμα κουρέλια και με μία κόκκινη χάντρα περασμένη στο αριστερό του χεράκι.

Πρώτη το άκουσε η κυρα-Άννα από τον πρώτο. Σηκώθηκε βλασφημώντας από το κρεβάτι «το παλιό αδέσποτο… που δεν ησυχάζει κυριακάτικα… αλλά τι να περιμένεις από δαύτους… σεβασμό; απολίτιστοι… σας βάλαμε στη χώρα μας και θέλετε να μας καβαλήσετε κιόλας…» και άνοιξε το παράθυρο για να κοινοποιήσει τις σκέψεις της στην πολυκατοικία. Ακολούθησε η Αντιγόνη από τον τρίτο. Το προηγούμενο βράδυ είχε μαλώσει με τους ενοίκους του υπογείου. Είχαν μαζευτεί μπροστά στην είσοδο της πολυκατοικίας, σε μία ύστατη προσπάθεια να βρουν λίγο χώρο έξω από το υπόγειό τους. Τους έριξε ένα αυστηρό βλέμμα και έκλεισε πίσω της δυνατά την πόρτα μουρμουρίζοντας κάτι ανάμεσα σε «βρωμίσατε τη χώρα μας» και «άντε πίσω στη χώρα σας». « Read the rest of this entry »

Το τείχος της παραλιακής

October 14, 2010 § 2 Comments

© all rights reserved

Δύσκολο και το σημερινό ξύπνημα. Το αεράκι της θάλασσας που κάποτε έμπαινε τα Αυγουστιάτικα πρωινα από το παράθυρο, έχει πολλά χρόνια να εμφανιστεί. Τώρα, υποδέχομαι μόνο τον καυτό ήλιο του αθηναϊκού καλοκαιριού και μετράω τις μέρες για την άδεια –έγκλειστος στη φυλακή της πόλης και με το κλιματιστικό να δουλεύει υπερωρίες από τα μέσα του Μάη. Κάντε υπομονή, μας είπαν, για να μεγαλώσουν τα δέντρα. Μα δεν είναι τα δέντρα που με προβληματίζουν, αλλά το ξενοδοχειακό συγκρότημα που ήρθε και προσγειώθηκε εκεί, όπου άλλωτε στεγαζόταν οι εγκαταστασεις του πρώην αεροδρομίου. “Το τείχος της παραλιακής”, που μπλοκάρει τη θαλασσινή αύρα λίγα μέτρα πριν αγγίξει τις πρώτες πολυκατοικίες. « Read the rest of this entry »

Η αστικοποίηση της φτώχειας

October 6, 2010 § Leave a comment

Φύγαμε από το χωριό πριν από τρία χρόνια. Εμείς και πολλοί άλλοι. Μαζέψαμε τα υπάρχοντά μας (όλα κι όλα ένα καρότσι πράγματα), το κουράγιο μας και ξεκινήσαμε. Ένα ποτάμι ανθρώπων και ελπίδας μετακινείται κάθε χρόνο προς τη Dhaka. Ένα ποτάμι λάσπης, απόγνωσης και καταστροφής καλύπτει κάθε χρόνο της περιουσίες μας. Δεν είναι μόνο το όνειρο για μία καλύτερη ζωή που μας σπρώχνει προς την πόλη. Είναι και η ανάγκη για επιβίωση, ο καταναγκασμός που επιβάλει η απόγνωση,  η ωμή πραγματικότητα που αναδύεται με κάθε ξέσπασμα του Βραχμαπούτρα. Ναι, ελπίδες υπάρχουν· ευκαιρίες μπορεί και να σου χτυπήσουν την πόρτα. Ποιο είναι το τίμημα όμως; Τι δίνεις και τι σου δίνεται; Και το κυριότερο… σε ποιο κατώφλι να περιμένεις την ευκαιρία; « Read the rest of this entry »

…στη Masdar City

October 2, 2010 § Leave a comment

Ιανουάριος 2033. Μια παράξενη κινητικότητα ξημερώνει στην πόλη. Είκοσι χρόνια μετά την ίδρυση της Masdar και τα πάντα είναι σχεδόν έτοιμα για την πρώτη επίσημη Μέρα Των Έξω. Οι πύλες έχουν ανοίξει, και μαζί με το πλήθος που συρρέει από κάθε γωνιά της χώρας, εντός των τειχών έχει εισβάλλει και η σκόνη της ερήμου. Η General Electric, έχει αναλάβει να καθαρίσει εξ’ ολοκλήρου την πόλη και όλα τα συστήματα αναπαραγωγής περιβάλλοντος· δύσκολο έργο. Η απώλεια έστω και μίας ρομποτοώρας κοστίζει στην οικονομία της περιοχής εκατομμύρια φωτοδολάρια.

Ο καταμερισμός καθηκόντων, μετά από τη μαραθώνια συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου έχει ως εξής: General Electric – γενικός καθαρισμός, Mitsubishi, και Rolls-Royce – περιφρούρηση γενικού στρατηγείου, Mitsui και Fiat – οργάνωση και εξοπλισμός μονάδων καταστολής, ΜΙΤ – προμήθεια και εγκατάσταση extra συστημάτων παρακολούθησης και καταγραφής συμβάντων, BP – προμήθεια και ανεφοδιασμός των μονίμων κατοίκων της πόλης, με φορητές κάψουλες δημιουργίας μικροκλίματος, Total S.A. – έλεγχος συστήματος διοδίων και πλήρης καταγραφής DNA επισκεπτών και Royal Dutch Shell (η εκτελούσα χρέη πρόεδρου το τρέχον εξάμηνο) – γενικά καθήκοντα οργάνωσης και διοίκησης του εγχειρήματος. « Read the rest of this entry »

Where Am I?

You are currently browsing the μια φορά κι έναν καιρό category at το παραμυθι της πολης.

%d bloggers like this: